(   به نام دوست که هر چه داریم از اوست .) 

با دانش آموزان نخبه وتیز هوشان  کلاس اول ودوم مدرسه نامداران آشنا شدم .

آد م وقتی اینها را می بیند و با انان آشنا می شود ، وبه هوش آنها پی می برد . به

آینده روشن  ایران این سر زمین دانایان واقعا" امیدوار می شود . وهر انسان وطن دوستی آرزو می کند که ای کاش می شد امکانات بیشتری در اختیار این نو جوانان قرار می گرفت .

و از طرفی هر چه با بچه های هاشمی صفت کار می کنم باز احساس می کنم آن چه را که می بایست به آنان انتقال بدهم . نه داده ام و باز به وقت بیشتری نیاز دارم . و چون متاسفانه روز پنجشنبه را تعطیل کرده اند ، من وقت کم می آورم . ( خدایا چگونه می توان جبران کرد

 از دانش آموزان پاسارگاد چه بگویم که روز به روز کم کارتر می شوند . وخانواده ها ی آنها نظارتی روی کار هایشان ندارند .وتقریبا" نصف آنها درس را جدی نمی گیرند .و از هر طریق حرکت کرده ام ، نتیجه نگرفته ام . ولی مایوس نخواهم شد و راه های دیگری را آزمایش خواهم کرد .( زیرا آدم دانا هرگز به بن بست نمی رسد. یاراهی پیدا می کند ویا راهی جدید می سازد .)

برای آنان که درس معلم را می فهمند . فرزاد

                                                 به نام دوست

دیروز مدیر...... گفت به یکی از کلاس ها  گفتی که  از کلاس شما ها چندشم می شه .

براش توضیح دادم که این کلمات در ادیبات من جایی ندارد. اون هم در کلاس درس .

هر چند ظاهرا" نپذ یرفت  ولی این دیگه مشکله ایشان است . من گفته بودم که با کلاس شما ست یا جور نمی شم و حالا اینکه دانش آموز با ادبیات خودش نقل قول کرده. بماند.

بر حسب اتفاق دراین  کلاس حدودا"پنج نفردانش آموز در حد ممتاز هستند که من به آنها بسیار علاقه دارم . وبرایشان آرزوی موفقیت و پیروزی دارم . و به همه سوالاتشان به

دقت جواب می دهم .( در حد توان )

کلاس سوم یک بیشتر همآهنگ هستند . ومدام سوالات در سی می پرسند.